2009-12-27 Mooie kerstdagen en schaatspret

Eerste kerstdag zijn we te gast in het nieuwe huis van Anouk in Amsterdam. Hier met Ann op Mike's schoot. Aan tafel met de hele familie Verweij (daddy Hans, Celine, Karlijn met Darragh en kleine Finn, en Pieter en Niel, Ann ligt in haar hangmatje in de box en Anouk maakt de foto).

Tweede kerstdag wordt in Heesch gevierd. Julie en Robbe komen nog logeren in Heesch en dus gaan we schaatsen op de gezellige baan van Winterland in Oss. Heel leuk, maar ijskoude wind. We beginnen weer uit te zien naar de temperaturen van Malaga...

2010-12-19 Broers en zussen etentje

Het is weer de tijd voor ons jaarlijkse broers- en zussenetentje. Met buiten een gevoelstemperatuur van min 10 graden betreden we het Jheronimus Bosch Art Center in 's-Hertogenbosch en bewonderen de vele schilderijen van Jeroen Bosch. Waaronder natuurlijk de Tuin der Lusten, alhoewel het origineel in het Prado in Madrid hangt (!).

Daarna wordt er gegeten, gedronken en gelachen in Het Diezehuys.

2009-12-17 Alles wit.....

Vanochtend met 760 km de meeste files aller tijden, treinen die 's middags even niet rijden.... Het is gaan sneeuwen in Nederland. En hier in Brabant niet zo'n klein beetje ook. Vanmiddag in de bossen rond Heesch met de camera op pad. Helaas laten de Schotse hooglanders zich niet zien.

Vanuit mijn werkkamer een mooi gezicht.

Deze witte dag krijgt een zwart randje als ik bericht krijg, dat vannacht mijn oud KMA-maatje Ron onverwachts is overleden.

2009-12-09 Because I am a Girl

Even op mijn blog aandacht voor de aktie " Because I am a Girl" van Plan die morgen begint. Het is natuurlijk altijd prima als we kansarme kinderen helpen in ontwikkelingslanden. We hebben pas weer met eigen ogen kunnen zien wat scholing betekent voor kinderen in de Marokkaanse Sahara.

De afgelopen jaren waren onze eerdere via Foster-parents geadopteerde kinderen, jongens uit Nepal en Thailand en die gingen gelukkig naar school. Mike doet altijd de correspondentie en stuurde bijvoorbeeld Ajax-shirtjes en -petjes. Waren ze altijd heel blij mee en ze schreven hoe het met de school en hun dorp ging. Elke keer als zo'n jongen 18 jaar werd, ging hij uit het project. Omdat speciaal meisjes kwetsbaar zijn in de meeste islamitische landen (uithuwelijking op jonge leeftijd, slechte gezondheidszorg, werken en helemaal geen school) ondersteunen we sinds kort het meisje Dulali uit Bangladesh (rechts op de foto, links haar broertje).We lezen regelmatig uit de correspondentie met de familie van Dulali wat haar school betekent in die gemeenschap. Vanaf deze plek roep ik iedereen op een meisje te sponsoren via Plan. Zeker nu tijdens de financiële crisis is elke euro daar welkom.

Laat je inspireren en ga naar : www.plannederland.nl !

2009-12-05 Sinterklaasfeest in Amsterdam

Nog maar net enkele dagen oud en je viert tussen de voedingen door pakjesavond al mee.

Toch slaapt Ann rustig door als de andere kleinkinderen met nog al wat enthousiasme de cadeautjes uitpakken. De erwtensoep van Mike vindt gretig aftrek.

Niel houdt duidelijk niet zo van poseren.

2009-12-03 Ik ben van de G-generatie !

Zijn we net gewend aan de X-generatie, komt doctorandus Kim met een boek over de Y-generatie. Na bestudering ervan zien we wel in, dat deze Y-generatie voor de toekomst van ons land (onze wereld !) wel eens heel belangrijk kan worden.

Deze week staat de Volkskrant bol over een onderzoek naar de G-generatie... Maar dat is toch niet de G-generatie waar Jeff Jarvis het over heeft in zijn boek " Wat zou Google doen ?" Jeff besteedt veel aandacht aan de Google-generatie.

De Google-generatie is niet gebonden aan geboortejaar, maar aan de wijze waarop je met de instrumenten van Google omgaat. Het gaat daarbij trouwens niet alleen om netwerken. Ik heb het boek in één ruk uitgelezen. Wel met een notitieblok ernaast. Er staan teveel goeie ideëen in om te vergeten.

Behalve het boek van over de Y-generatie (!), zou iedereen dit boek over Google eens moeten lezen. Als het aan Google ligt, verandert de wereld sneller dan iedereen voor mogelijk houdt.

Zeg niet, dat ik jullie niet heb gewaarschuwd !

2009-12-02 Lieve Ann, welkom in deze wereld !

Afgelopen nacht bevalt onze jongste dochter Anouk, thuis in Amsterdam, van een mooie dochter. Ze heet Ann en weegt ruim 4100 gram, Hollands welvaren dus. Niel, die bij ons in Brabant logeert, en wij natuurlijk willen de baby snel zien en ondanks de vele files zijn we rond het middaguur in de hoofdstad. Is het geen pracht baby !Die eerste dag komen al heel wat vrienden op kraamvisite. Hier Astrid en Tawfik.

2009-11-28 Zwemdiploma voor Julie

Gistermiddag heeft kleindochter Julie haar eerste diploma gehaald ! In het zwembad in Leiderdorp heeft ze haar A-zwemdiploma behaald. Natuurlijk waren wij erbij om haar aan te moedigen.

Na afloop gaat het hele spul pannenkoeken eten in Leiderdorp waar we een aantal zwarte Pieten tegen het lijf lopen.

2009-11-28 De Mexicaanse griep nog niet voorbij.

Gisteren verschenen er veel berichten, dat de Mexicaanse griep op zijn retour is. Klink en zijn ambtenaren ruiken geld en verkopen ineens 19 miljoen vaccins aan een of ander buitenland ! Ik heb enkele weken geleden mijn jaarlijkse griepprik gehaald. Twee jaar geleden mee begonnen. Waarom eigenlijk ? Angst ? Ik heb nooit griep. Ben hoogstens heel af en toe wat verkouden a.g.v. de vele weersveranderingen door het reizen of aangestoken door de kleinkinderen. Daarom ook geen vaccinatie gehaald tegen de Mexicaanse griep. Nu duiken er vandaag ineens weer berichten op, dat het Mexicaanse griepvirus zich heeft gemuteerd...... Dus straks weer nieuwe vaccins ? Een vriend stuurde me enige tijd geleden deze foto. Heb daarop 10 nieuwe Sloggy onderbroeken gekocht en ben helemaal klaar voor die nieuwe griepgolf !

2009-11-22 Anton Heyboer leeft !

Anton Heyboer uit Den Ilp is niet dood. Hij leeft ...en heeft vandaag dolle pret in Oss tijdens het verjaardagfeestje van Marion.

Marion ziet Sara en kan daar nog best om lachen.

2009-11-18 Gek van de Mac....

Na 20 jaar fervent gebruiker te zijn geweest van de Microsoft-producten als ms-dos, windows95, windows98, windows ME en windows XP ben ik om ! Geen zin om me weer te abonneren op nieuwe antivirus software, zelf mijn pc te blijven opschonen, defragmenteren etc. Ook geen trek in om me weer te gaan verdiepen in windows7 (vista had ik al overgeslagen).
Altijd een beetje jaloers geweest op het gebruikersgemak van de Apple. Ben gek op mijn Ipod, mijn Airport, i-tunes etc. Dus...?

Afgelopen zaterdag de knoop doorgehakt en mijn eerste MacBook met extra 24 inch cinemascreen en nog wat software gekocht. Ben sinds enkele dagen druk bezig met het me eigen maken van de Apple en haar software. En ?
Heel erg enthousiast, duidelijke software, bedieningsgemak, prima helpschermen, goede helpdesk. Echt, we zijn " gek van de Mac".

2009-11-06 Boekpresentatie Kim

Vandaag vindt in de Herenkamer van Brasserie Park in Leiderdorp de presentatie plaats van het eerste boek van Kim, getiteld "Generatie Y: aan het werk". Temidden van een aantal klanten, relaties, collega's en vrienden wordt het boek ten doop gehouden met een hapje en een drankje. Natuurlijk zijn we - inmiddels weer even terug in NL - er als trotse ouders ook bij en maak ik op deze blog reclame voor haar. Kijk ook maar eens op haar website http://www.kimverandert.nl/ Vanaf vandaag is het boek overal te koop. (ISBN-nummer is 978-90-484-0846-7)

Het boek is o.m. ook te koop via Bolcom.

Bolcom schrijft : Waarom zijn veel talentprogramma's zonde van het geld? Waarom zou het traditionele functiehuis op de schop moeten? Hoe is de nieuwe aanstormende generatie te binden en te boeien? Kim Castenmiller zet in deze publicatie helder uiteen wat de unieke kenmerken zijn van de jongste werkende generatie; de Generatie Y. Op basis van uitgebreid onderzoek en haar eigen ervaringen als HR-professional, legt zij uit wat organisaties kunnen leren van deze aanstormende talenten. Dit boek geeft weer dat de tijdgeest fundamenteel aan het veranderen is. Organisaties bevinden zich op een kantelpunt: oude hiërarchische structuren verliezen terrein, steeds meer jonge mensen zijn wars van autoritair leiderschap en weigeren om bureaucratische bolwerken mee op te tuigen. Jonge talenten zijn niet meer te binden en te boeien met geld, maar verwachten tegelijkertijd wel een goed salaris. Ze schromen niet om heilige huisjes in organisaties aan de kaak te stellen. Authentiek zijn staat hoog in het vaandel, zij willen zich graag ontwik-kelen en hechten eraan een zinvolle bijdrage te leveren. De drijfveren van Generatie Y zijn niet meer dezelfde als de drijfveren van hun leidinggevenden en managers. Organisaties zijn nog vaak traditioneel ingesteld, terwijl de Generatie Y inmiddels geheel andere behoeften heeft. Met de nieuwe drijfveren van deze generatie voor ogen, komt Castenmiller tot een beschrijving van de 'organisatie van de toekomst' en een bijbehorende, nieuwe HRM-focus. Organisaties en managers zullen zichzelf opnieuw moeten uitvinden, want: You cannot manage third generation strategies with second generation organizations and first generation managers (Bartlett & Ghoshal, 1994). Laat u inspireren. De toekomst is nu!

2009-11-02 Gibraltar Airport en mijn buurman

Het vliegveld van Gibraltar heeft als enige international airport ter wereld een startbaan die wordt doorkruisd dooreen 4-baans autosnelweg ! Als een vliegtuig de start/landingsbaan gebruikt gaan gewoon de stoplichten op rood en de slagbomen dicht. Dit zal spoedig tot het verleden gaan behoren. Er wordt nu gestart met de bouw van een tunnel. Ja inderdaad, voor het autoverkeer.
Dit nieuws hoor ik vandaag van mijn buurman Antonio wiens bedrijf de opdracht heeft gekregen van de Britten. Vandaag - 2 november, het feest van Allerheiligen - is alles nog gesloten in Spanje en heeft hij nog vrij. Morgen beginnen ze aan het werk. Hier een plaatje van onze vecino, Antonio, 3 weken geleden tijdens de bruiloft van zijn oudste dochter.

2009-10-31 `...met vanuit zee binnendrijvende wolken..`

We zijn alweer enkele dagen terug in de Spaanse campo. Nog steeds dwalen onze gedachten af naar de indrukken van onze trip door Marokko, als we de foto´s bekijken of de blogspot updaten

Ook beseffen we wat Spanje toch een luxe land is. Op de dag dat we die regen hadden in Marrakech heeft het hier ook gehoost. Alles staat er fris bij. De afgelopen dagen veel snoeiwerk gedaan en nog te doen. Er moet nog worden gemest.

Het is de afgelopen dagen warm geweest, tegen de 30 graden. Eind van deze middag koelt het af en er komen - omdat de Middellandse zee nog warm is - vanaf de kust wolken de vallei binnen drijven.

Met het ondergaan van de zon - zo tegen kwart voor zeven - worden de kleuren geaccentueerd. Zo zou het er vanaf ons uit kunnen zien als de zeespiegel 150 meter stijgt.......
Er is een bijna volle maan, dus straks worden die wolken ook nog eens van bovenaf beschenen. Benieuwd of we dat ook fotografisch kunnen vastleggen.

2009-10-26 Fes - Tanger - Algeciras

We staan vroeg op, maar moeten toch wachten totdat om 08.00 uur het ontbijt wordt geserveerd. Een 295 kilometer lange rit over deels tweebaanswegen staat ons te wachten en we moeten de ferry van 14.30 uur halen. Dus snel de gardien betalen en dan verlaten we over de N4 Fes aan de westkant. Boven Moulay-Idriss via Sidi-Kacem, Souk-el-Arba-du-Rhab en Ksar-el-Kebir.

Zeer afwisselend landschap, we rijden een paar uur door de korenschuur van Marokko. Later alleen maar vlak land, er zijn steeds minder auto´s en meer ezels op de weg. We rijden door een zeer arme streek. Vrachtauto´s en de vele bochten houden onze gemiddelde snelheid behoorlijk laag. We zien veel stalletjes met aardewerk. Hier moet je dus de borden, tajines etc kopen, lijkt het goedkoopst. Maar we hebben geen tijd om te stoppen.

Bij Larache gaan we de snelweg op naar Tanger, dan schiet het lekker op. In deze havenstad is het druk, dus we komen pas rond kwart voor twee in de haven in de wachtrij voor de douane. Er wordt ons verteld, dat we ons niet druk hoeven te maken, want de ferry heeft een vertraging van een half uur. Tijd zat dus. Als ervaren reizigers geven we de paspoorten en ons inklaringsbewijs van de auto af aan één van de loopjongens van de douane met weer een 20 Euro-biljet in een van de paspoorten. Dennis hoort, dat we geen ticket voor de boot hoeven te halen, de internet-voucher volstaat. Alle auto´s voor ons worden uitvoerig gecontroleerd door politie en douane, op drugs natuurlijk. Alles uitpakken en zo. De loopjongen komt terug en wil meer geld hebben, we betalen hem morrend nog wat euro´s. Toch duurt het bijna anderhalf uur voordat we aan de beurt zijn, dus die omkoperij helpt dus echt niet. Doen we echt een volgende keer niet meer ! Balen ook, want we missen de boot. Blijkt, dat we toch boarding-tickets moeten halen voor de volgende boot en 3 uur wachten !

Eenmaal bij politie en douane kunnen we zonder controle gewoon doorrijden !! Op onze betrouwbare gezichten, onze Spaanse nummerplaat of hebben die euro´s hun werk gedaan ? Strange. Tijd voor wat lekkere broodjes, maar dan moet je Marokko weer in. We parkeren de auto in de rij bij de boten, nog chaotischer dan op de heenreis in Algeciras. Dennis blijft balend in de auto zitten. We lopen gewoon Marokko weer in om broodjes te kopen, geen enkele controle !!

We horen, dat verderop in de haven een gloednieuwe terminal wordt gebouwd die in 2010 klaar moet zijn. Hopelijk met minder omkoopbare douane. Paul belooft een brief te gaan schrijven aan de koning ! Wil Marokko in 2010 toetreden tot de vrijhandelsorganisatie van de Europese Gemeenschap en hun toerisme bevorderen, dan zullen ze echt iets aan die vervelende grenssituatie moeten doen.

Bij het aan boord gaan staat ineens politie in burger en worden de paspoorten wel gecontroleerd. Ik moet voor identificatie zelfs mijn bril afzetten.

Inmiddels is het donker geworden en varen we richting Spanje. Er wordt weer vreselijk gelachen als Paul nog eens zijn Paula-act doet. De bemanning roept bis,bis, maar Dennis weet Paul te beheersen.

Het roll-off systeem werkt nu wel, dus we rijden snel de boot af. Terwijl alle andere nationaliteiten in de rijen gaan staan voor de Spaanse douane en politie, passeren wij hen onder het EU-residents bordje snel en moeiteloos.

Via een McDonalds komen rond middernacht aan in Torrox en even later in Frigiliana. We zijn thuis.

Onze ervaringen van deze reis in een paar woorden :

- het is een groter land dan verwacht, lange afstanden
- het land is wel in ontwikkeling, kinderen gaan naar school
- behalve de mensen in het Rif-gebergte zijn de Marokkanen zeer vriendelijke mensen, met name de Berbers
- het kontrast tussen arm en rijk is enorm
- in het hele land kun je met Frans terecht, in het noorden met Spaans
- eten is heerlijk, hotels redelijk, prachtige natuur en uitstekend klimaat
- voor ons een goedkoop vakantieland v.w.b. eten, hotels zijn aan de prijs
- het was een korte orìèntatie-reis, dus veel niet gezien
- een land dus zeker om naar terug te komen
- de mooiste ervaringen : Rabat, de moskee van Casablanca, de diverse bergketens van de Atlas, de valleien van de Draa en Dadés met al hun oases, palmbossen en `zandkastelen` en natuurlijk de streek rond Ouarzazate en Zagora (de Sahara)

2009-10-25 Fes, spirituele en religeuze hoofdstad

We staan weer vroeg op en na het ontbijt verlaten we Meknés. De 70 kilometer naar de andere koningstad Fes rijden we comfortabel over een autosnelweg. We zien ook hier wijnbouw. Onze eerste induk is, dat het een zeer welvarende stad moet zijn. In de Ville Nouvelle zien we mooie avenues en flink wat nieuwbouw en westers aandoende gebouwen. Totdat we de binnenstad naderen. Dennis loodst ons prima naar de dichtsbijzijnde Bab (poort) de medina in, waar we de auto achterlaten bij een gardien. We worden ervaren, want zonder gids vinden we via enkele steegjes ons hotel.
We checken in in het mooie Riad Sara (www.sarariad.com)
Ook hier prima kamers.

Na de gebruikelijke ontvangst met muntthee lopen we de kasbah in. Als eerste willen we de leerlooierswijk bezoeken. Een jochie wordt onze gids en loodst ons door een wirwar van steegjes. Net als we ons unheimisch beginnen te voelen, staan we voor een enorme en mooie winkel. Etages vol met lederwaren. Een Spaans sprekende verkoper - als gevolg van de werkeloosheid in Spanje is hij weer terug in Marokko - leidt ons naar boven. Via hun dakterras hebben we een mooi uitzicht op de leerlooierij. We krijgen een takje munt tegen de eventuele stank en een prima uitleg.

Toch kopen we er niets en vervolgen onze weg door de medina. Weer ontzettend veel winkeltjes, heel veel mensen, passerende ezels met vracht. Heel veel moskees met dito oproepen om te bidden. Fes is dé stad in Marokko waar de meeste koranscholen en madrassas zijn. Hier zitten ook de meeste fundamentalistische moslims. We kopen wat souvenirs, best leuk dat afdingen. Ook veel werkplaatsen van goud- en zilversmeden, touwslagers, leerbewerkers en naaiateliers. Het zijn uitsluitend mannen die hier werken, de vrouwen maken thuis de kettingen ed. Borduren en naaien doen de mannen.

Op de laagste plekken van de medina is de voedselmarkt. Winkeltjes met kruiden, groenten, etc. Ook slagerijen waar de kippen, eenden, kalkoenen, duiven klaar staan om geslacht te worden. er hangen halve schapen die worden uitgebeend. Er zijn ook `speciaalzaken`, zoals deze waar alleen kamelenvlees wordt verkocht. Er blijken zelfs kopers te zijn voor deze kamelenkop !

Wij besluiten het als lunch maar bij pizza met een groentesalade te houden in een hotel even buiten de medina. Dan een lange wandeling langs enkele sterattracties (in Dennis´ boekje : topattracties) Echter, de moskeen mogen we als niet-moslim niet in en de paleizen liggen achter dikke en hoge muren. Zelfs daar mag niet gefotografeerd worden, militairen fluiten agressief naar ons als we de camera pakken.

In de avond is het weer `follow that car`. Omdat de `petits taxis` maar 3 passagiers mee mogen nemen, hebben we er met ons vieren steeds twee nodig. Dus is het achter elkaar rijden. Luid toeterend racen ze ons naar de Ville Nouvelle. Daar wordt deze zondagavond op de kilometerslange Avenue Mohammed VI geparadeerd en geflirt. Veel mannen bij elkaar en vrouwen bij elkaar. Het lijkt wel een huwelijksmarkt. Ondanks de westerse invloed zitten de terrassen vol met uitsluitend mannen. Er wordt veel naar voetbal op TV gekeken.

Alle fonteinen (en dat zijn er heel veel) staan aan, zijn verlicht en uit luidsprekers galmt muziek. Als je maar een voet zet op het keurig onderhouden grasgazon, fluit een bewaker je terecht. Hele gezinnen staan bij de grote fonteinen naar het klank- en lichtspel te kijken, wij dus ook.Dennis meent ergens een McDonalds gezien te hebben. Aan de Arabische naam kunnen we het niet afleiden, wel zien we een M-logo. Voor de Marokkanen moet dit wel heel luxe zijn, er zitten veel toeristen en enkele bemiddelde Marokkanen. Toch is het slechts 60% van de Spaanse Mac-prijzen. Van wandelen krijg je honger, dus gaan we eens lekker uit ons dak. Even geen basis-zuren dieet of weightwatchers. Na al het lekkers besluiten we wel die kilometers terug naar de medina te gaan lopen..

2009-10-24 Meknés en Volubilis

´s Morgens gaat de wekker weer vroeg en we moeten ons comfortabele bed verlaten. De fraaie oprijlaanvan ons hotel doet vermoeden, dat het ontbijt ook zo goed is. Maar dat valt wat tegen. Misschien omdat we de eersten zijn. We gaan met de auto 30 km ten noorden van Meknés, daar ligt Volubilis.
De antieke stad Volubilis kwam tot bloei in de 3e eeuw v.C.. Na annexatie van Mauretania in 45 n.C. door de Romeinse keizer Claudius kreeg Volubilis de status van municipia (vrije stad). Het was een rijke stad door de export van olijfolie en tarwe en er woonden toen 20.000 mensen. Compleet met capitool, forum, basilica, triomfboog, thermen en huizen met een atrium. Na vertrek van de Romeinen woonden er een paar honderd jaar christenen. Na de islamisering raakte het in verval. Veel paleizen, mausolea en moskeen in en rond Meknés zijn gebouwd met materiaal uit Volubilis. In 1755 stortten de laatste gebouwen in tijdens de grote aardbeving. Het is nu het belangrijkste opgravingsterrein van Marokko.
Een bewaker wil wat bijverdienen en werpt zich ongevraagd op als gids. We vinden het prima en hij wijst ons op plekjes die je anders niet zou zien. Met onze boekjes bij de hand klopt zijn verhaal aardig en is het een welkome aanvulling.
Wat veel indruk maakt zijn de tientallen mozaïeken waarvan veel nog in redelijke staat.Op de overblijfselen van het capitool is het in de schaduw goed rusten.Daarna bezoeken we het even verder gelegen stadje Moulay Idriss, genoemd naar de stichter van de eerste Arabische-islamtische dynastie in Marokko. Hier ligt ook het graf van hem, Idriss I, nakomeling van de schoonzoon van de profeet Mohammed. Het mausoleum heeft een groen pannendak. Er zijn koranscholen en het stadje is een pelgrimsoord voor moslims.Helaas is het mausoleum en de erbij horende moskee heilige grond en dus alleen voor moslims toegankelijk. Zelfs met mijn RK-godsdienstdiploma kom ik er niet in ! De groen-wit betegelde en met koranteksten voorziene minaret van de moskee is de enige in de Arabische wereld die cilindrisch is.
Bij het parkeren van de auto bij de ingang van het stadje (de gardien draagt een origineel geel van Gansewinkel jack !), komen er gelijk enkele gasten op ons af die ons graag willen rondleiden. We gaan er niet op in. Eén volhouder die blijft meelopen, loodst ons naar plekjes waar je toch eigenlijk zelf niet snel komt. Na afloop krijgt hij zijn verdiende dirhams toegestopt en ruzie met zijn afgewezen maten.

Nou weten we gelijk waarom er in die medina´s toch zoveel mannen en vrouwen met een plaat op hun schouders lopen met daarop nog te bakken brood. In elke medina zijn bakkers die voor hen in hout gestookte ovens het brood bakken dat door hen wordt gebracht. Een brood kost trouwens 2 dirham (nog geen 19 eurocent), het bedrag dat ik de bakker gaf om foto´s te mogen nemen.
We lopen naar beneden de medina uit en passeren de achteringang van mausoleum cq moskee.
Terug in Meknés gaan we daar de medina in. Nog niet alle straatjes zijn bestraat, maar omdat de UNESCO de medina op de werelderfgoedlijst heeft geplaatst wordt er riolering aangelegd en wordt er bestraat. Ook worden tientallen eeuwenoude huizen die dreigen om te vallen met houten balken gestut. De inwoners hebben er geen oog voor, die zijn druk met hun handeltjes om te kunnen overleven. Het zijn de arme mensen van het platteland die hier hun geluk komen beproeven. De wat beter bedeelden hebben de medina´s en kasbahs verlaten en wonen in de Ville Nouvelle.
Van het wandelen in de medina krijgen we honger en zijn op zoek naar een restaurant. Een mannetje wil ons wel gidsen. Via weer een wirwar van straatjes komen we voor een houten poort met erboven de benaming `Restaurant Zitouna, typiquement marocain` We weten dat zitouna arabisch is voor aceituna (spaans voor olijf). We gaan naar binnen en komen in een paleis-restaurant terecht. De menukaart (3 stuks, natuurlijk alleen voor de mannen, Mike leest wel mee) is een verrassing, prijzen zijn echt marokkaans, 3 gangen voor 110 dirham. We zijn de enige gasten.
Via de Bab (poort) Bardaine halen we de auto op en rijden weer naar ons hotel buiten de medina. `s Avonds nemen we weer 2 taxies en laten ons afzetten bij Bab Mansour vlakbij het drukke Place el-Hedime. Hierachter liggen de koninklijke paleizen en andere bijzondere gebouwen, we nemen er een kijkje. Maar tegen tien uur ´s avonds wordt het ineens weer stil op straat, restaurants en theehuizen zijn dicht. Wat is het toch anders dan Spanje, zucht.Dus met de taxi terug naar het hotel, dat er ook aan de achterkant sprookjesachtig bij ligt en zoeken weer op tijd ons bedje op. Morgen vroeg op.