
Gisteren, een paar uur na het vertrek van de van Dijkjes - zijn Margot en Job hier gearriveerd voor hun zomervakantie. Natuurlijk eerst het zwembad in en de eerste avond genieten van folkore uit Andalucía.
Op Plaza de las Tres Culturas (mooi woord voor het dak van de parkeergarage van ons dorp !) wonen we een flamenco concert bij.
Alhoewel niet echt de muziek van Job, zit ie met ons het concert wel uit... Na afloop boven bij Bar Virtudes een pilsje en ´s nachts nog even een duik in het zwembad.



Naast zwemmen maken de junioren van Dijk ook vorderingen in tal van spellen. Zo leert Julie beter dammen en beheersen ze na twee weken in de campo hier ook het domino-spel. Ja, ja zelfs met de stenen met 9 punten. Ik leer Robbe mens-erger-je-niet spelen. Bij de senioren is het met rummikub steeds gelijkspel.




De patio - in de namiddag de minst hete plek - wordt aangekleed met slingers, een partytent en veel parasols.
Vanaf twee uur druppelen de gasten binnen. Met 2 koelkasten en enkele grote tonnen met water met ijs proberen we de drankjes koel te houden. Naast Mahou is `tinto verano` vanmiddag de favoriete drink.









Het is vandaag echt warm. Zelfs de `terral` (een hete wind vanaf land) zorgt niet voor een beetje afkoeling. Vanaf het overdekte terras zitten we met verrekijker en telelens de vogels rond het huis te observeren. Natuurlijk zien (en horen) we de wielewaal (het zijn er nu 3) en komen deze 3 putters op de electriciteitskabel zitten. De twee jonkies hebben nog niet dat rood rond de bek. Eerst dachten we een duif op de kabel te zien, maar na de determinatie in ons Vogelboek schijnt het toch een jonge slangenarend te zijn geweest. Hieronder een foto van het mannetje en vrouwtje wielewaal op de electriciteitskabel.






Afgelopen nacht - het is 01.30 uur - maakt Mike me wakker met de woorden `Jan, doe snel het licht aan, er loopt iets over mijn gezicht, een spin of zo.." Licht aangedaan, Mike roept `auw` en we zien een behoorlijk grote duizendpoot (ca. 15 cm) zich uit de `voeten` maken naar onder het kussen van Mike. De eerste slag met een pantoffel is mis en het beest glipt tussen bed en achtermuur. Bed weggeduwd en met een enkele slagen met een harde schoen ligt ie te spartelen. Hij maakt een roemloze aftocht via het toilet.
Je kunt de opengesperde bek goed zien en ook de plek waar de ogen zaten. Prachtige structuur van die huid, leuk design voor schoenen. Benieuwd wanneer we onze vriend in zijn nieuwe jasje zullen zien. Hij houdt zich vaak op bij de wilde cactus waar muizen zijn en op het wijnveld.
Gisteren trouwens laat in de middag twee slangenarenden zien rondcirkelen boven de vallei, dus dat betekent ook wel iets. Aan de lengte te zien is het een zwarte slang en die zijn niet gevaarlijk. Voor zijn kleinere groene soortgenoot moet je wel oppassen. Na een beet van zo´n exemplaar moet je binnen enkele uren een antigif-serum toegediend krijgen, anders kom je al snel Michael Jackson tegen.





's Avonds kijken we naar de film "Meisje met de parel" die het relaas vertelt van hoe Johannes (Jan, in de film) Vermeer in de 17e eeuw een van zijn dienstmeiden portretteerde. We nemen ons voor - nu we nog even in NL zijn - dit schilderij te gaan bewonderen in het Maurritshuis in Den Haag._-_The_Girl_With_The_Pearl_Earring_(1665).jpg)
