Mooie wolken

Heel vertrouwd zo vanuit het vliegtuig van Vueling vanmiddag. De flinke wolkenmassa's boven NL. We zijn weer in Amsterdam voor een paar weken. 


Gewoonlijk pakken we de bus op Schiphol. Vandaag haalt Marcel ons met Julie en Robbe op. Compleet met spandoek, alsof we jaren weg zijn geweest.


In de namiddag komt Anouk met Niel en Ann een wijntje drinken. We zijn dan in de vooravond vanaf de woonkamer getuige van een fraaie regenboog boven het Sloterpark.


Al met al een prima start voor ons verblijf in NL.

Listo

Als gevolg van de hoogzomerse temperaturen de afgelopen dagen - we hebben 33 tot 34 graden gemeten - zijn de druiven extreem hard gegroeid. Na overleg met Antonio stellen we vast, dat het de hoogste tijd is om al gisteren azufre (zwavel) te strooien op alle druivenstruiken. Gisteravond nadat de zon - rond half acht - achter de bergen was verdwenen een kleine twee uur bezig geweest met strooien. Het poeder in een grofjute zak en die zak flink schudden boven alle struiken. Uiteraard fully dressed (met veiligheidsbril, mondkapje, pet en handschoenen). De jonge aanplant in de moestuin gelijk maar even meegenomen. Vanochtend zien we, dat op veel wijnvelden een gele waas ligt. Meer wijnboeren hier hebben blijkbaar azufre gestrooid.   
Gisteren hele dag op het land irrigatieleidingen gecontroleerd, hier en daar wat gerepareerd en vernieuwd. Mike heeft op de citrusbomen de laatste behandeling fungicide (schimmelwerend middel) gedaan. We zijn weer listo (klaar).
Vanochtend komen grote grijze en gele wolken vanuit de Middellandse Zee de vallei indrijven. Gele wolken betekent altijd neerslag van Sahara-zand. Eigenlijk ben je hier nooit listo ! 
Net terug van een controle door de oogarts in Torre del Mar. De druppels waar ik nog wel twee weken mee moet doorgaan, hebben hun werk gedaan. Het hoornvlies van het linkeroog is weer zo goed als schoon en het zicht is weer redelijk terug. Gelukkig dus geen sterkere glazen nodig. 

Herkenning

Het wordt tijd om het fenomeen geit eens te gaan bestuderen. We kennen dit dier eigenlijk alleen van de heerlijke geitenkaasjes. En natuurlijk zien we ze vrijwel dagelijks in enkele kuddes rondstruinen in de vallei. Niet alleen zien we ze, we horen ze ook. Want ze lopen grazend flink te boeren en scheten te laten. Rare beesten, ze eten o.m. stekelige cactussen. Vergeten nog weleens de aansluiting met de kudde, zodat we af en toe een loslopende geit ergens tegenkomen. Blijkbaar kennen ze geen leerervaring. Een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen. Bij geiten gaat dit blijkbaar niet op. Om te voorkomen, dat ze onze moestuinen en mooie bloemenstruiken opeten, hebben we destijds hekken geplaatst. 
Een van die geiten - deze witte op de foto - schijnt mij te herkennen ! Deze jongen (of meisje) blijft nog al eens aan het hek staan en staart mij dan minutenlang aan. Gelukkig geloof ik niet in reïncarnatie....
Het is voor de derde dag op rij zomers, met temperaturen van ver boven de 30 graden. Gelukkig zit het werk op de viña erop. Vandaag nemen we het ervan, met rust, het lezen van de weekendkranten, een uurtje baantjes trekken en een heerlijke lunch bij El Cerro.

FC De Toekomst

Of we nou in Amsterdam zijn of in Spanje. We zien en spreken de kleinkinderen toch via FaceTime regelmatig. Maar het blijft toch altijd weer leuk een mooie foto te ontvangen. Vandaag bij de mail een schoolfoto die onlangs in Leiderdorp is gemaakt van Robbe en Julie. Uit Amsterdam krijgen we dit leuke plaatje van Niel en Ann. Via Twitter. lees ik zojuist een berichtje, dat de wereld in december 2012 niet zal vergaan. Er ligt dus ook voor deze kids nog een hele en mooie toekomst open.  

Habitat

Dit is de helling waar ik dezer dagen bijna bivakkeer. De viña (wijngaard) waar zo'n ruim 500 druivenstruiken staan wordt onkruidvrij gemaakt en wildgroei verwijderd. 's Morgens en in de vooravond een paar uur. In de middag is het nu al met 32 graden te heet om te werken. Met voldoening zie ik de struiken groeien. De trosjes zijn al goed zichtbaar. 
Wie had dat jaren geleden gedacht, dat mijn habitat ooit nog eens hier op deze kalksteengronden zou liggen.

Moestuinen verder op orde

Vandaag even geen zwaar werk op het wijnveld. De spieren krijgen wat rust. Onze moestuintjes liggen dit jaar nog al verspreid. Boven, achter het huis staat wat. En verder beneden, op een aantal bancales (terrassen) tussen de fruitbomen. Vandaag gaan er weer rijtjes jonge plantjes in. Tomaten, sperziebonen en courgettes. De bancales zijn schoon, de grond alleen wat losmaken, wat sustrato (substraat) erbij en goed omhaffelen. Geultjes voor het water maken en klaar is Jan. Halverwege komt Mike even kijken en wat iPhone-plaatjes maken. Toch ben je zo weer een halve dag bezig... Het wordt ruim 30 graden, dus vanaf nu is het eten in de schaduw. Het zwemwater is 23 graden, heerlijk om de spieren wat los te zwemmen. Het enige minpuntje aan vandaag is, dat internetbankieren bij de RABO plat ligt. Maar ja, als dat het enige is...  
(foto genomen met mijn iPhone) 

Werk aan de winkel

Na wat dagen relatieve rust, zijn we vandaag weer begonnen met het werken op het land. Mike neemt de tuinen rond het huis weer eens onder handen. Het is rustig weer,. zonnetje en 23 graden. De druiven schieten omhoog, maar ook het onkruid. Dus begin ik vandaag met het schoonhaffelen van de wijngaard. De aarde los maken en wat ophopen tegen de stammen van de druivenstruiken. Gezien de grootte van de wijngaard zal ik er de komende drie dagen wel mee bezig zijn.  Het onkruid laten we gewoon op het land liggen. Het wordt de komende tijd door de zon verpulverd. Over twee tot drie weken zal buurman Antonio de druivenstruiken (en ook wat planten in de moestuin) bepoederen van azufre (zwavel). Wij zijn dan even in NL. Daarna is het v.w.b. de druiven, gewoon laten groeien en eind augustus / begin september oogsten....

Franse toestanden

Nee, vandaag geen berichtje over de verkiezing van socialist François Hollande tot nieuwe president van Frankrijk (pauvre peuple Français !). Maar iets anders. 
We rijden tegenwoordig nog maar eens in de anderhalf jaar met de auto op en neer naar NL. Meerdere keren per jaar vliegen we. Dat is niet alleen sneller, maar ook een stuk voordeliger. De dieselprijs blijft almaar stijgen en dat geldt ook voor de toltarieven in Frankrijk. Behalve in Baskenland en rond Madrid rijden we in Spanje vrijwel tolvrij. Maar daar gaat verandering in komen.
De regering Rajoy kondigt nu bijna elke week wel een plan af om meer geld te generen om de Spaanse  staatskas op orde te krijgen. Zo zijn bij het Ministerio de Fomento de plannen uit de kast gehaald om tol te gaan heffen op alle nationale wegen. Veel autovias (snelwegen) zijn privaat bezit en kennen al tolheffingen. De plannen betreffen 8.360 kilometer snelweg waar je nu comfortabel en nog gratis kunt rijden. Er circuleren berichten op internet over een tolprijs van 40 eurocent per kilometer. Er moet nog worden beslist of er tolpoorten komen of een chipkaart op je voorruit. Dus het zal nog wel even duren. Maar de bovenstaande kaart met blauwe tolwegen zal er in de toekomst een stuk blauwer uitzien. Het worden ook hier in Spanje op de autosnelwegen gewoon "Franse toestanden".

Sayalonga

Na de regen van gisteren klaarde het afgelopen nacht helemaal op. Rond midder-nacht was die aangekondigde super maan hier goed te zien. Volle maan en maar liefst 15% groter. Heel mooi. Het is bijna een zondagstraditie, we eten bij onze favoriete chiringuito Mauri weer een heerlijk visje. Binnen, want ondanks 20 graden staat er een flinke wind. Geen badgasten, alleen wat kitesurfers.

Daarna is het richting Sayalonga, een bergdorpje waar een aantal BN'ers (zoals Ron Brandsteder, Joke Bruijs en wat musici) woont in een urbanisación die hier de naam Klein Amsterdam heeft. Rond Sayalonga wordt heel wat subtropisch fruit geteeld. De streek is de grootste níspero-producent en -exporteur van Spanje. De oogst is in deze weken in volle gang. Vandaar dat elke 1e zondag van mei de FIESTA del NISPERO plaatsvindt. 

Veel muziek, dans, drank en lekker eten. De nísperos laten we maar liggen, we hebben er genoeg van in onze eigen boomgaard. Het dorp ligt terrasvormig tegen een berghelling geplakt met zicht op de 2.067 meter hoge Maroma. Op elk plateau is een plaza met activiteiten. We ontmoeten wat bekenden uit Baarn en blijven met hen zitten op het Plaza Flores. De hele middag en vooravond veel muziek en dans. Hierbij wat sfeerplaatjes.

 

 

Vrijheid

Gisteravond hebben we - traditiegetrouw als we zijn - weer even op de Nederlandse TV gekeken naar de Nationale Dodenherdenking op de Dam. Gedenken en feestvieren, 4 en 5 mei, liggen in NL zo dicht bij elkaar. Op deze 5e mei regent het hier vanochtend. Prima voor het land. We zitten binnen en lezen wat kranten en bekijken op internet wat sites met verhalen van bevrijdingsdag 1945. Hoe uitgelaten kun je zijn na 5 jaar bezetting en onvrijheid ? Deze mooie foto uit de meidagen van 1945 komt van de website van het Legermuseum. Vrijheid lijkt zo vanzelfsprekend, als ademhalen. Goed om je regelmatig te realiseren, dat vrijheid niet zo vanzelfsprekend is. En, dat we ons met deze vrijheid dan ook zeer bevoorrecht voelen. Krijg bijna de neiging om hier de Nederlandse driekleur te gaan hijsen. Doen we dan maar op 1 juli aanstaande (!). 

Grenzeloos

Dankzij het Verdrag van Schengen mogen we binnen heel Europa vrij reizen. Vrij van enige grenscontrole. Heel fijn. Uit angst voor gewelddadig- heden tijdens de halfjaarlijkse vergadering van de ECB (Eurpese Centrale Bank) in Barcelona deze week, heeft Spanje de open grenzen met Frankrijk gesloten. Er vinden weer grenscontroles plaats. Het gaat gelukkig niet ten koste van de controles aan de zuidelijke grens van Spanje (lees: Europa). Gisteren was het weer raak, zo lees ik vanochtend in een van de lokale internetkranten. Ter hoogte van Nerja - we moeten ze met de verrekijker vanaf ons huis hebben kunnen zien - werden 2 boten met 52 inmigranten uit Afrika onderschept. De Guardia Civil heeft het heel diplomatiek over "gered". Ondanks de crisis in Spanje en een groot deel van Europa, blijven deze gelukszoekers het in gammele bootjes proberen. Blijkbaar groeit de economie van Afrika nog steeds niet hard genoeg.
(foto : uit Málagahoy.es)

Zicht op El Día de la Cruz

De hele ochtend zijn op veel plaatsen in de pueblo dorpelingen bezig kruizen op te zetten en deze met bloemen te versieren. Het is weer El Día de la Cruz (de dag van het kruis). Op deze foto in Calle Real staat Dolores (de vrouw van onze oude buurman Paco) met Pilar, Inmaculada en Carmela bij een door hen gemaakt kruis. Vanavond is de celebración (viering) : bij elk kruis   música, comida y bebida (muziek, dans, eten en drinken). Hieronder een impressie van vorig jaar. Wij hebben andere plannen en slaan vanavond maar eens over.
De laatste tijd leek mijn (goede !) linkeroog wat versneld achteruit te gaan. Zowel bij het lezen als ver zien. Sterkere bril nodig, leek me. Dus mijn jaar- lijkse controle bij de oogkliniek van dr. Marcos maar een maand eerder laten plaats- vinden. Vanochtend bleek, na allerlei testen waaronder een scan, dat het oog gelukkig prima is. Geen nieuwe brillenglazen nodig. Er ligt gewoon een waas over de cornea (hoornvlies) van het linkeroog, wellicht een beginnende ontsteking. Alsof ik door een vuil raam kijk. De komende weken flink druppelen met o.a. FML (van Allergan) en Balance (van Systane). Over enkele weken opnieuw onderzoek. "We zien wel...."

Taartjesdag

Vanochtend vroeg op de onderste bancale nog even snel wat afval verbrand. En illegaal, want  het is nu sinds 1 mei verboden om vuur te stoken. Van grote afstand zijn de flinke rookwolken zichtbaar. Eitje voor de policía local om deze pyromaan op te sporen. De enige die komt controleren is Mike, die er gelijk maar even een foto van maakt. Tegen elven is dit laatste brandje uitgewoed en is de as flink besproeid. Daarna is het de hoogste tijd voor een taartje, ter gelegenheid van de verjaardag van dochter Anouk.

Pieter zet onderstaande foto op Facebook. Ook in Amsterdam eten kleinzoon Niel en kleindochter Ann een taartje. Hun jarige moeder zit met een vriendin een paar dagen in Berlijn. Waarschijnlijk ook ein Törtchen te eten...

Eigen bijdrage medicijnen

Een van de bezuinigingsplannen uit het Catshuis-overleg in NL vorige week was de invoering van een eigen bijdrage van 9 euro per medicijn. Door de Kunduz-coalitie is dit plan gesneuveld. In Spanje gaat een dergelijk plan wel door, zo lezen we vanochtend in het Spanje Info Magazine. Op korte termijn gaan ook de gepensio- neerden een eigen bijdrage betalen voor de door de huis-arts voorgeschreven medicijnen. Het nieuwe zgn. “Copago” systeem houdt in, dat gepensioneerden met een jaarinkomen van € 22.000 of minder per jaar tot een maximum van € 8,- per maand moeten bijdragen aan hun medicijnkosten. Iedereen die tussen de € 22.000,- en € 100.000,- pensioen ontvangt moet per maand € 18,- extra betalen en iemand die meer dan € 100.000,- pensioen ontvangt moet zelfs € 60,- per maand extra betalen. Ook werklozen moeten extra betalen aan de medicijnen variërend van 40% tot 60% eigen bijdragen. Er zijn een aantal uitzonderingen o.a. voor mensen die slechts zo’n 350 Euro per maand als totaalinkomsten hebben, die betalen geen bijdrage. De invoering van dit nieuwe systeem, zou zo’n 3,5 Miljard Euro moeten opbrengen.

Verder zou 1 miljard Euro bespaard moeten worden, door de toeristen (voornamelijk uit Engeland) die misbruik maken van het Spaanse medische systeem door gratis behandeling te eisen, in de toekomst van gratis behandeling uit te sluiten.

Spanje mag dan wel een belabberde financiële en economische situatie kennen, met o.m. een werkeloosheid van nu 24,4 %, ze hebben wel een regering die de absolute meerderheid heeft in de volksvertegenwoordiging. En deze regering pakt flink door met het achter elkaar afkondigen van maatregelen om de crisis te bezweren. Niks geen voorstellen, langdurig overleg en compromissen. Het zijn gewoon dictaten en worden snel van kracht. Ondanks de vele demonstraties die vandaag op de Dag van de Arbeid in alle grote steden plaatsvinden.

Prettig nationalisme

"De meeste intellectuelen klagen, dat er in NL een gebrek is aan samenhang. Dat ieder voor zich leeft. Dat het land versnippert. Dat er morele en sociale erosie heerst. Dat burgers cynisch zijn. Dat er, kortom, een gierende behoefte is aan een groot verhaal dat ons verbindt", aldus NRC Next vanochtend. Dat grote verhaal is er allang. Het is zo voor de hand liggend, dat je het niet meer ziet: ze heet koningin Beatrix en vandaag wordt haar verjaardag gevierd.
Wij wensen met dit bloemetje uit eigen tuin al onze volgers Happy Queensday !
Hier wordt gewoon gewerkt, morgen (1 mei) viert Spanje zijn feestje, el Día Internacional de los Trabajadores.

Onsterfelijk

Op internet lees ik een recensie van het splinternieuwe boek Onsterfelijk. Hierin beweren de auteurs (natuurkundige Terry Grossman en futuroloog en uitvinder Ray Kurzweil), dat de mens echt op weg is naar onsterfelijkheid. In ieder geval bewijzen ze, dat we het verouderingsproces kunnen vertragen en daarmee ons leven nu al met 40 jaar kunnen verlengen ! Door een snelle evolutie van de medische wereld in een informatietechnologie, door de huidige gentechnologie en nanotechnologie.
Zo is preventie en vroege detectie van ziekten zeer belangrijk. Maar ook ontspanning, zelfonderzoek, gezonde voeding, supplementen en afvallen. De nieuwste technieken m.b.t. het verwijderen van genen voor telomerase en andere enzymen (voorkoming van kanker), het activeren van het immuunsysteem, etc.  worden in het boek behandeld. De belangrijkste praktische tip is : het ondernemen van intellectueel uitdagende activiteiten. Kortom, je hersenen blijven gebruiken ! Dus ook op latere leeftijd blijven studeren, schrijven, lezen, puzzelen, muziek maken etc.   


De maatschappelijke gevolgen van de stijging van de gemiddelde overlijdens- leeftijd naar bijv. 120 jaar zijn niet te overzien. Om over onsterfelijkheid maar te zwijgen. De mens kan het misschien wel aan, maar de aarde zal het niet lukken. 


Na een paar dagen met uitsluitend zon en hoge temperaturen is het hier gisteren begonnen te regenen. Zijn we blij mee, want het land kan het goed gebruiken. Ondanks flinke opklaringen gisteravond was het vanochtend weer dicht bewolkt met af en toe een flinke bui. Behalve voor een korte wandeling is het geen weer om de hele dag buiten bezig te zijn.

Ongenaakbaren

Wat gebeurt er als een werkeloze Sengalees uit een van de Parijse banlieues de persoonlijk verzorger wordt van een aan de rolstoel gekluisterde miljonair ? De film Intouchables ("ongenaakbaren") laat het zien. Het is een komisch drama ! Een ontroerende film met hilarische momenten. Gisteravond hebben we even genoeg van al het politieke geweld en voetbal op TV. In onze huisbioscoop zien we dan deze film met een aanstekelijke hoofdrolspeler Omar Sy. Acteur François Cluzet (de Franse Dustin Hoffman) speelt een fantastische rol, met alleen zijn mimiek.


Vandaag staat de moestuin op het programma. Er moet heel wat worden geplant. Tomaten, paprika, aubergine, snijbiet, courgette etc etc. We gaan weer aan de slag. 

Leve de mannen van Kunduz

Na een dag werken op het land check ik even het laatste nieuws op internet. Het lijkt er eind van deze donderdag- middag op, dat de mannen van Kunduz de redding voor NL zijn. Onder leiding van Jan Kees de Jager gaat vanavond wellicht de zogeheten Kunduz coalitie akkoord met een aangepast bezuinigingsplan. 
Mijn boosheid van de afgelopen dagen over de besluiteloze politici in Den Haag neemt iets af. De Jager mag van mij in de volgende regering weer terugkeren als minister van financiën. 
Het is trouwens wel gelijk duidelijk op welke partijen je bij een crisissituatie niet hoeft te rekenen (PVV, SP en PvdA). Hier in Spanje pakt de regering de crisis een stuk voortvarender aan. Vandaag worden weer nieuwe maatregelen bekend (o.m. gaan de hogere ambtenaren per 1 juli 10% loon inleveren).
Het was voor mij al moeilijk aan de Spanjaarden hier uit te leggen wat een gedoogregering nu eigenlijk was. Tijdens het baantjes trekken in het zwembad vraag ik me af hoe ik nu aan hen moet uitleggen, dat NL nu niet bestuurd wordt door een rechtse-, linkse- of gedoogregering, maar door een zgn. Kunduz coalitie. En dat terwijl ik niet in lachen uitbarst ! Die politiemensen in Kunduz (foto komt van VPRO) kunnen tegenwoordig lezen en schrijven, maar of zij weten wat er zich in NL afspeelt, waag ik - gelet op hun gezichten - te betwijfelen.
Oh ja, en wie was ook alweer degene die destijds die Kunduz coalitie formeerde ? Jawel, dat was strateeg Mark Rutte...... 
  

Weer opgevrolijkt

"Messi fue humano", zo kopt El Razón vanochtend, "Messi was een gewoon mens". Dat is best wel even wennen. Gisteravond zie ik op TV Chelsea na een spannende wedstrijd Barça (toch 's werelds beste voetbalploeg) uitschakelen voor de finale van de Champions League. Nadat ik met een kater naar bed ben gegaan, word ik vanochtend toch weer heel vrolijk bij het zien van deze uitbundig bloeinde Lampranthus (iceplant). Door de warmte van de zon en de aandacht van Mike staat ie er dit jaar weer prima bij. 

Hete wind

"No es verano, pero lo parece", zo kopt vanochtend internetkrant malagahoy.es ("het lijkt wel zomer"). Er staat sinds zondagavond een viento de terral. Dat is een wind die vanuit het binnenland warme lucht aanvoert. Het wordt gisteren de warmste dag van het jaar tot nu toe, we meten 29 graden ! De verwachting is, dat dit weertype nu wel even zal aanhouden, er ontwikkelt zich boven Zuid Spanje immers een krachtig hogedrukgebied. Het zwemwater is nu boven de 20 graden, dus het dagelijks baantjes trekken is weer begonnen. NL lijkt met zijn chaotische politieke situatie van dit moment en elke dag verslechterende financiële situatie even ver weg. 

Achter de geraniums

Achter de geraniums zitten betekent "een inactief leven leiden, werkloos thuis", vaak met de bijgedachte "en zich nutteloos voelen". Wat een negatieve uitdrukking is dat toch eigenlijk. Vanochtend vroeg loop ik even de voordeur uit en de patio op. De vele potplanten in de raamkozijnen staan er op dit moment prachtig bij. Niet alleen door de zon, maar ook door de groene vingers van Mike natuurlijk. De geraniums bloeien er flink op los. Reden voor dit plaatje. Nou, lieve volgers, uit dit blog kunnen jullie wel opmaken, dat wij absoluut geen "inactief leven leiden" , "ons nutteloos voelen" etc. Het tegendeel is waar, elke dag hebben we weer een flinke to-do list. Zoals bijvoorbeeld vandaag : emailtjes beantwoorden, het nieuws lezen op internet, naar de postbus, nieuwe gastanken halen, jonge groenteplantjes kopen en poten, nog wat snoeihout verbranden. Morgen : de laatste bancale (terras) van de boomgaard schoonmaken en de trapjes in het land verbeteren. Woensdag een paar uurtjes onkruid wieden op de wijngaard en de wildgroei aan een aantal druivenstronken afknippen. 

Achter de schermen

Vorige week hebben we in twee avonden achtereen alle afleveringen van de tv-serie BORGEN zitten kijken. We hadden de serie al in NL gedownload. Fascinerend verhaal over het leven van de eerste vrouwelijke minister-president in Denemarken. Een vrouw die leeft volgens haar principes, maar steeds vaker concessies moet doen. Zowel in haar politieke als in haar privé-leven. Mooie kijkjes in het leven van hedendaagse politici, hun spindoctors en de hijgerige media. "That's democracy, folks. The best of the worst !" Natuurlijk waren we nieuwsgierig naar seizoen2 van deze serie. Toch maar eens met het trage internet hier op de berg gepoogd seizoen 2 (2011) van deze serie te downloaden. Eindelijk, na een ruim 12 uur, stonden de 10 afleveringen (ruim 600 minuten) op mijn laptop. Na twee avonden voetbal (Real Madrid en Barça) op TV, zien we gisteren en vanavond BORGEN 2011. 
Deze week lezen we op internet, dat de inkopers van de Nederlandse publieke omroep vorige week in Cannes BORGEN hebben aangekocht. Dus iedereen in NL kan in TV-seizoen 2012-2013 de serie ook gaan volgen. 
In deze serie uit 2011 zien we beangstigende overeenkomsten tussen de politiek in Denemarken met die van NL. Zelfs het nieuws van gistermiddag, dat de PVV van Wilders zijn gedoogsteun aan het huidige kabinet opzegt, zien we in deze serie (uit 2011) ook gebeuren. Zeker na het zien van BORGEN geloven we nog minder wat politici in het openbaar zeggen. De waarheid gebeurt allemaal achter de schermen.

Dwaalgast in de achtertuin

Ons appartement in Amsterdam dat naast het Sloterpark staat, wordt omringd door het water van de Sloterplas. Het hele jaar door is er volop activiteit van diverse watervogels. Hollandse watervogels zoals bijvoorbeeld de blauwe reiger en de grote zilverreiger vliegen dagelijks af en aan. Dus daar kijken we niet meer van op en zijn we gestopt ze te fotograferen. Hier in Spanje zien we deze witte koereiger (Bubulcus ibis) steeds vaker. Vooral pal aan de kust houden ze zich in groepjes op, rond grazend vee. Het lijkt wel alsof de laatste jaren hun populatie flink aan het groeien is. Ze vliegen ook steeds vaker het binnenland in. In onze vallei zien we ze nu vrijwel dagelijks en dan vooral rondom de geitenkuddes die hier worden gehoed. Gisteren zat deze mooie witte jongen zomaar in de achtertuin van Casa Domingo. OK, een foto dan maar voordat we ook van deze reigers niet meer op kijken. 
Afgelopen donderdag heeft het na een flinke wind urenlang zachtjes geregend, prima voor het land. Gisteren en vandaag is het natuurlijk weer helemaal blauw en stijgt de temperatuur al weer snel. Toch zou nog wat meer neerslag de komende weken niet verkeerd zijn.  

Einde dreigt voor april.

Een opvallend Twitterbericht van De Speld : "Einde dreigt voor de maand april". 
Nog opvallender zijn dan de reacties op zo'n bericht. Binnen 10 minuten erna zie ik de volgende reacties : 
"Het kan zomaar met een week of 2 afgelopen zijn" - "Kun je wel stellen dat het eind voor april wel dreigt, maar voordat mei begint, kun je hetzelfde voor die maand stellen. Uiteindelijk komt er geen eind aan al die eindes" - "En volgend jaar dan ? Slaan we april over ?" -  "De maand april is duizenden jaren geleden al aan zijn einde gekomen. Vervolgens zetten wij ieder jaar weer een kunstmatige maand april op de aarde, die het vervolgens nog geen maand overleeft. Zo zijn we aan het dweilen met de kraan open. Er zou eerst een onderzoek moeten komen naar dergelijke oorzaken van dit probleem, voordat we opnieuw aan de maand april beginnen" - "Als het aan mei ligt, was april allang afgelopen" - "Het is bovendien nog maar de vraag of de maand mei überhaupt wél aanslaat" - "Donkere wolken pakken zich samen boven de maand april" - "Eerlijk gezegd vind ik het hoog tijd worden. We moeten met zijn allen toch niet willen dat april altijd maar doet wat hij wil?" - "Dit bericht is voorbarig. De komende week is er nog niets aan de hand". Etc. etc. Juist door dit soort creatieve input blijft Twitter ook een leuk medium.  

File-leed

Evenals talloze andere Nederlanders heb ik op mijn laptop als startpagina www.nu.nl ingesteld staan. Mijn eerste blik is al jaren geconditioneerd op het vakje rechtsboven. Hier staan de actuele gegevens m.b.t. het weer, de benzineprijs, de AEZ-index en de files. Omdat ik er ook jaren heb in gestaan, heb ik nog steeds een goed beeld bij zo'n simpele mededeling als "11 files, 120 km". Ook hier op de Loma de la Cruz kom ik nog weleens in een file terecht. Geen gekantelde vrachtauto of kettingbotsing is er de oorzaak van, maar Sebastian of een van de andere geitenhoeders zijn de boosdoeners. Zoals vandaag weer. Kwestie van rustig afwachten tot de geiten aan de kant gaan en terugdenken aan het fileleed in NL. We hebben hier immers alle tijd van de wereld.   

(foto genomen met mijn iPhone)

398 kJ

398kJ (95 Kcal), dat is de gemiddelde energetische waarde van 100 gram verse nispero (mispel). Ze zitten verder barstensvol met vitamine C en zijn goed voor de maag en spijsvertering. We hebben drie van die nispero-bomen. En de eerste hangt nu helemaal vol met deze vruchten. Er zit in 100 gram verse nispero verder nog 21.3 gram koolhydraten en 0,8 gram eiwit. Dus reken maar uit, wat dat allemaal doet met onze gezondheid. Op mijn vraag destijds aan Miguel wanneer ik ze kon plukken, antwoordde hij toen "als ze naranja zijn". Oranje als een sinaasappel. Nou dat zijn er steeds meer. Dus vanaf nu gaat elke dag een paar verse nispero's in de ochtend-vruchtenshake. Eén kleinere nispero-boom hing zo vol met fruit, dat in enkele dagen het blad bruin werd, eraf viel en vervolgens de vruchten een voor een. Blijkt, dat ik bij zo'n kleine boom de eerste jaren het nog groene fruit er al snel af had moeten halen. De bijna kale boom heb ik ontdaan van de laatste vruchten, wat gesnoeid en flink wat hierro (ijzer) gegeven. Nu een week later begint er weer blad aan te groeien. Hopelijk geeft over 2 jaar dit kleine boompje net zoveel mispels als deze op de foto
(foto genomen met mijn iPhone)  

Meer cultuurgrond (2)

Het geronk van een shovel (zie mijn blog van gisteren) was even heel dichtbij. Ook mijn gepensioneerde buurman Antonio heeft grenzend aan zijn avocado-plantage een al jaren braakliggend stuk land van zo'n 2000 m2. De afgelopen dagen heeft hij met de hulp van een kleine shovel het hele stuk omgetoverd tot een mooi stuk landbouwgrond. Er moesten naast het welige struikgewas helaas ook een twintigtal jonge en oudere olijfbomen worden geruimd. Omgezaagd en de gigantische stronken verwijderd. Daarna zijn er op het wel erg steile stuk bancales (terrassen) gemaakt. Vandaag is Antonio begonnen met het planten van zo'n honderd mangobomen. De opbrengst van mango's ligt hoger dan die van avocado's, mango's behoeven minder water dan avocado's en ze kunnen beter tegen deze grond met veel pizarra (grint) erin. Ik wil hem vragen wanneer hij de eerste oogst denkt te kunnen gaan verkopen. Hij is me voor als hij lachend uitrekent, dat hij (over vijf jaar) in de zeventig zal zijn als deze bomen veel fruit gaan leveren. Over het in de jaren daarna plukken van de tot volle wasdom gegroeide bomen heb ik maar niet meer. Alhoewel, in dit klimaat zie je steeds meer tachtigplussers actief bezig in hun boomgaarden en op hun plantages. Dat geeft de burger moed.

(foto's genomen met mijn iPhone)

Meer cultuurgrond (1)

In NL woedt momenteel weer eens een hevige discussie over het al of niet gedeeltelijk ontpolderen van de Hedwigepolder in Zeeuws-Vlaanderen. Ik zie een land, dat zich niet houdt aan jarenlang geleden gemaakte afspraken en opdrachten vanuit Brussel. Een land waar nog geen 3 jaar geleden zelfs de toenmalige minister-president (Balkenende) zich persoonlijk met deze zaak ging beziggehouden ! De meest ongeloofwaardige staatssecretaris van NL moet nu een compromisvoorstel ("we laten die polder nu maar voor 1/3 vollopen met water uit de Westerschelde") verdedigen in de Tweede Kamer. Daar zie je dan ineens een gast van de PVV - die vorige week al probeerde Staatsbosbeheer op te heffen door ons stukjes natuur als aandeel te verkopen - voor TV doodleuk verklaren tegen het hele ontpolderingsplan te gaan stemmen. Zijn argument : "met zo'n voedseltekort in de wereld, moet je niet willen dat aardappelakkers onder water worden gezet". Met het aantal ambtenaren en politici dat zich nu met deze zaak bezighoudt, kun je volgens mij al een voetbalstadion vullen van een club uit de Jupiler League. Gelukkig heb ik een groot gevoel voor humor, anders zou ik me serieus gaan afvragen waar het met zo'n land naar toe gaat....

Deze gedachten spelen door mijn hoofd als ik zie hoeveel braakliggend land er hier in Andalucía wordt ontwikkeld voor land- en tuinbouw. Met de enorme werkeloosheid en sterk dalende lonen zijn er steeds meer Spanjaarden die weer gaan boeren en/of hun bedrijf uitbreiden. Ook hier in de vallei is na de stilte van de vertrokken cementmolens steeds vaker een ander geluid hoorbaar. Het zijn de máquinas (shovels) die braakliggende stukken omploegen tot bruikbare land voor de fruitteelt. Het zijn kleine stukjes van 2000 m2 tot lappen van 20.000 m2, uitsluitend gelegen op hellingen. Op het merendeel ervan worden mangobomen geplant. Het gaat met duizenden tegelijk. Die PVV'er in NL hoeft zich geen zorgen te maken over een dreigend voedseltekort.
(foto's genomen met mijn iPhone)