Oranje rook

Wat een feest daar in Amsterdam. Uiteraard volgen we vanuit hier live de abdicatie. De vlag gaat in top. Het Wilhelmus tijdens de balconscene zorgt wel voor kippenvel. Er is oranje rook op de Dam. Leve de nieuwe Koning !

Ochtendwandeling

Vandaag houden we na dagenlange noeste arbeid op het land maar eens een rustdag. Omdat AEMET (het Spaanse KNMI) na het middaguur wat neerslag voorspelt, maken we onze dagelijkse wandeling in de ochtend. Vanuit huis lopen we zo de campo in. Het is zonnig met hier en daar een wit wolkje. Maar na een half uurtje lopen komen er over de bergen zwarte wolken aan, de eerste druppels vallen en we maken rechtsomkeert. De temperatuur zakt snel naar nauwelijks 12 graden. Nou begrijpen we, dat de cota nieve (sneeuwgrens) vandaag op 1000 meter zou komen te liggen ! Daar gaat de temperatuur van mijn zwembadwater. Vanaf woensdag wordt een weersverbetering (zon en 20 graden plus) voorspeld. Dat wordt vanmiddag heerlijk de weekendkranten lezen. 

Ochtendgeluiden

Wat is mooier dan 's ochtends gewekt te worden door het gekwetter van de vele vogels rond het huis ? Tussen alle inmiddels bekende geluiden (van merels, diverse vinken, putters etc) horen we sinds enkele dagen ook weer de wielewaal. Maar als tijdens het ontbijt het typische geluid van de hop ineens heel dichtbij klinkt, pak ik toch even de camera. Deze vogel die zich doorgaans laag op de grond bevindt, zie ik hoog in de eucalyptus tegenover onze slaapkamer zitten. Door de klik van spiegelreflex van de Nikon schrikt deze mooi getekende vogel en vliegt weg, met een duikvlucht de berg af.

Even geen boeken

Vanochtend herinneren berichtjes op Twitter me eraan, dat het vandaag Wereld Boekendag is. Ook ons dorp besteedt er met een kleine tentoonstelling in de bibliotheek aandacht aan. We hebben helaas nauwelijks tijd om weer eens een goed boek te lezen. Het enige wat wordt gelezen zijn de kranten, Twitter-berichten, wat blogs etc op de iPads. Het is namelijk voorjaar en dan moet er hier in de campo hard worden gewerkt. Mike maakt lange dagen op het land rond het huis. De rest van de week ben ik nog wel bezig in de wijngaard. De grond los haffelen (omspitten), zodat de "aarde kan ademen". Het seizoen bepaalt onze agenda. We voelen ons deze weken zeker geen free-wheelende pensionados. Die boeken komen nog wel, straks als het te heet is om te werken. 

D.E.P.

Terwijl ik gistermiddag de cherrytomaatjes aan het planten ben, vraagt buurman Antonio om aandacht. Van hem hoor ik, dat die ochtend onze andere buurman Francisco López op 74-jarige leeftijd is overleden, hartaanval. We kennen hem hier in de campo allemaal als "el soltero" (de vrijgezel). Ik beschreef hem twee jaar geleden hier al eens (klik hier voor het hele verhaal). "En, oh ja, el funeral (begrafenis) is morgen om vijf uur". 
Met gemengde gevoelens kijken we vanaf ons terras beneden waar we zijn olijfboomgaard zien. Ligt er mooi en schoon bij.
Na onze zondagse vislunch aan het strand bij Mauri rijden we terug. Naar het dorp waar we even na vijven aankomen bij de overvolle kerk. Als teken van respect voor deze altijd vriendelijke Paco besluiten we met bijna het halve dorp mee, achter de kist aan te lopen. De begraafplaats is een paar honderd meter verderop. Opvallend is, dat vrijwel alle volgers eenmaal bij het kerkhof aangekomen, zich verspreiden en hun eigen familiegraf opzoeken... Voordat we er erg in hebben is de smalle kist met El Soltero erin door een gemeenteambtenaar in een van de vele galerijen op drie-hoog netjes ingemetseld. Compleet met marmeren D.E.P.tableau (descanse en paz, rust in vrede). De honderden belangstellenden, waaronder wij, verlaten één voor één het kerkhof door een soort poorthuisje. Daar staan enkele familieleden achter een tafel opgesteld. Geen handjes schudden en koffie met cake. Maar met een hoofdknik betuigen we onze deelneming. Teruglopend maar huis vragen we ons af hoe het nu verder moet met dat prachtige stuk land, waar onze buurman 365 dagen per jaar aan het werk was.

Inspiratie

Trouwe volgers van mijn blog zullen het wel gemerkt hebben. Al enige tijd plaats ik niet elke dag een berichtje. Er gaan soms enkele dagen overheen voordat ik weer eens iets publiceer wat me bezighoudt etc. Het is niet dat ik geen inspiratie heb. Wat dacht je wat deze bloemen op de patio met me doen ? Nee, in deze weken is mijn dag te vol om me ook nog eens aan mijn dagelijkse blog te wijden. Te veel werk op het land. Sorry lieve volgers. Wist je, dat je je ook kunt abonneren op mijn blog. Je krijgt dan automatisch een emailtje als er een nieuw bericht verschijnt. In de rechter kolom staat een aanmeld-venster.

Geopend

Dit weekend zagen we ineens, dat de temperatuur van het zwemwater in korte tijd gestegen is tot boven de 22 graden. Dus hebben we zonder veel tamtam het zwemseizoen in Casa Domingo maar gelijk voor geopend verklaard. 
In ons huidige drukke dagprogramma met veel werk op het land en in de tuinen wordt een uurtje zwemmen vanaf nu weer een vast agendapunt. 

Wijn op komst

Toen we vorige week hier weer aankwamen zaten er hier en daar een of twee groene blaadjes aan de wijnranken. Vandaag - na een week met temperaturen van rond de 20 graden en meer en veel zon - ziet ons wijnveld er zo uit. Je hoort het bij wijze van spreken groeien. Zelfs de trosjes zijn aan sommige ranken al zichtbaar. Het is nu zaak om de grond wat om te haffelen. Er moet wat lucht in de aarde komen, zoals de Spanjaarden zeggen. Het onkruid laten we gewoon op de wijngaard liggen. De krachtige zon verpulvert het wel in enkele weken tijd. Ja mensen er is weer wijn op komst. Komt straks goed uit, want het wijnvat begint aardig leeg te raken.

Gekwetter

In Amsterdam zijn we gewend geraakt aan het gekwetter en gekrijs van het almaar groeiende aantal halsbandparkieten. Maar ook hier vliegen er aan de kust veel wild parakeets rond. Een ander soort dan die Amsterdamse parkieten, maar ze maken hetzelfde geluid. Op de website van Nerja Today staan vandaag wat foto's van deze papegaaien bij de rio Chillar. Ze doen zich tegoed aan de nisperos (mispels) die momenteel rijp zijn. Ook mijn nispero-bomen zitten weer helemaal vol. Zodra we hier in de campo ook dat typische papegaaien-geluid gaan horen, zal ik genoodzaakt zijn een net over die bomen te spannen.

Het weer is prima, volop zon en rond de 20 graden. We werken nu hele dagen in de tuinen en op het land. Het met de han omhaffelen van de wijngaard. Onkruid verwijderen in de boomgaard, wat snoeiwerk, afval verbranden, groeten- en kruidentuin in orde brengen etc. Er ligt nog voor weken werk te wachten.....

Cipressen

Net zoals zoveel andere buitenlanders die hier in Spanje hun tuinen inrichten, hebben wij destijds ook een flink aantal cipressen geplant. Het is de Italiaanse (!) cipres, de cupresses sempervirenes. Gewoon omdat het mooie bomen zijn, zeker als ze al na een paar jaar al meer dan 10 meter hoog zijn. Spanjaarden zetten cipressen echter nooit op hun land. Hier en daar staan ze wel in stadsparken en rond historische gebouwen. Maar de meeste cipressen tref je hier vooral aan op begraafplaatsen... 
Vorige week heeft tuinman Johan de cipressen langs de oprit gekort. Het is nu net een Hollandse coniferenhaag geworden ! De andere cipressen laten we gewoon doorgroeien.

Papieren tijdperk

Vanavond vliegen we - uitgeleide gedaan door Kim, Marcel en de kleinkids - weer met Vueling naar Málaga. We merken weer, dat je op Schiphol nog steeds niet met je QR-code op je iPhone kunt inchecken. Bij de security-ingang vragen ze immers nog steeds naar je papieren instapkaart. Bij het boarden is het gelukkig wel simpel. Mobieltje tegen de scanner houden en doorlopen. Toch vreemd, dat Schiphol wat dat betreft nog een beetje achterloopt. In Málaga hebben we helemaal geen papieren boarding-pass nodig, alles gebeurt daar met de QR-code op je mobiel.
In al die jaren dat we nu op en neer vliegen was deze vlucht wel de turbulentie-kampioen. De Airbus leek ruim 25 minuten meer op een cocktailshaker dan op een comfortabel vliegtuig. Zal wel iets te maken hebben met de overgang naar andere weertypen en drukgebieden. Het is rond middernacht als we weer helemaal geïnstalleerd zijn in Casa Domingo.

Optimistisch

In deze tijden van crisis (banken, euro, klimaat, politiek, voedsel, farmacie, gezondheidszorg etc.) is het heerlijk om via internet en andere media veel vormen van positivisme te ontdekken. En dat is er gelukkig nog genoeg. Eén van de mensen die ervan overtuigd is dat we de komende decennia alle grote problemen in de wereld kunnen oplossen, is Peter Diamandis. Onthou die naam 

In de uitzending "Overvloed" van mijn favoriete VPRO-programma Tegenlicht zien we hem optreden in zijn Singularity University in Slilicon Valley.

Technologische ontwikkelingen zullen hardnekkige problemen gaan oplossen. Het is te hopen, dat de neo-conservatieven in de financiële en politieke wereld hier geen spelbreker in zullen worden... Wantrouw Shell, Exxon, etc. Er worden technieken ontwikkeld die zonne-energie wel heel goedkoop gaan maken. Zo wordt er nu al met zeewater voedsel in de woestijn geproduceerd ! Energie zou over 20 jaar zelfs helemaal gratis kunnen zijn ! Etcetera, etcetera. Word ook een optimist en bekijk die Tegenlicht-uitzending.

Grazers

Vandaag lopen we een paar uur door de Kennemer Duinen, een heus Nationaal Park. Opmerkelijk, dat we hier nog nooit zijn geweest. Ligt maar zo'n 25 autominuten van ons vandaan. De zon schijnt uitbundig, zou de lente in NL toch beginnen ? Landgoed Duin- en Kruidberg in het noordelijke deel van het park is een bijzonder afwisselend landschap met af en toe flinke hoogteverschillen. We zien heel wat grote grazers, zoals deze Schotse hooglanders en een groepje Koniks (wilde Poolse paarden). De Wisents - de Europese bizons, die hier enkele jaren geleden zijn uitgezet - komen we (gelukkig) niet tegen. Wat ook opvalt in dit park zijn de vele info-borden met de QR-codes. Even je iPhone erop en je weet ineens een stuk meer over de plek waar je staat. Onder meer, dat die bizons gevaarlijker zijn dan de grazende hooglanders !

Gevonden

Vanochtend kwamen dochter Anouk en haar gezin hier op de fiets aan om van het paasontbijt te genieten. De pancakes van Mike waren duidelijk favoriet. Kleinzoon Niel en kleindochter Ann zijn er gelukkig in geslaagd alle verstopte paaseieren te vinden. Ik was alweer vergeten waar ik ze in ons appartement had verstopt....

Paasbest

Even nog wat foto's (van Kim) van gisteravond. Op paaszaterdag waren we in Leiderdorp. 
Kleindochter Julie - alweer enkele maanden een teenager - heeft vanaf nu haar eigen mobiel. Voor het gourmetten spelen we met Robbe de nieuwste spelletjes op zijn wii. De kleine man wint vrijwel alles. Af en toe vallen er buiten sneeuwvlokken. Bij vertrek 's avonds terug naar Amsterdam moeten we de ruiten krabben..... 

De lach

Bijna halfverscholen in de fraaie binnenstad van Haarlem ligt het Frans Hals Museum. Een complex van een paar honderd jaar oud. Oude-mannen huis en weeshuis geweest. Nu een mooi museum met veel schilderijen van Frans Hals. Omdat ze als museum 100 jaar bestaan is er sinds vorige week een unieke tentoonstelling van werken van deze beroemde 17e eeuwse schilder. Voor ons een mooie aanleiding om vandaag Haarlem aan te doen. Stond al te lang op ons (museum-)lijstje.   
We staan oog in oog met mooie kunstwerken die vanuit de hele wereld naar Haarlem zijn gehaald. Het is er druk, opvallend veel Amerikanen en Fransen.










Naast de vele levendige groepsportretten van schutters en regenten vallen de portretten van vrolijke figuren op. Frans Hals viel al tijdens zijn leven op als de schilder die heel goed de lach kon vastleggen. In de tijd dat er nog lang geen fotografie bestond, was het moeilijk om beweeglijke gezichtsuit- drukkingen in verf te vangen.
Nu je portretten van Rembrandt en Hals naast elkaar ziet hangen, kun je pas het verschil tussen die schilders zien. Wat dat betreft hebben we deze 17e eeuwse schilderkunst vandaag weer iets beter begrepen.

Van het weer begrijpen we steeds minder. Het is vandaag Goede Vrijdag. Pasen staat voor de deur en als we voorbij de St. Bavo-kerk op de Grote Markt wandelen begint het te sneeuwen...

Hoop

Tijdens onze wandeling in de ijskoude wind door het Sloterpark zien we nabij de Natureluur deze ooievaar. Elke willekeurige wandelaar zou met het zien van deze vogel een gevoel van hoop op een snel voorjaar krijgen. Wij weten beter, het is wellicht dezelfde ooievaar waarover ik op 25 januari j.l. twitterde. Waarschijnlijk de aansluiting met zijn vrienden gemist en niet in het warme zuiden, maar hier in een Amsterdams park de winter moeten doorbrengen. Voorlopig zien we nog geen andere ooievaars.
Wel is er 'na vanavond weer hoop op een toekomstig Nederlands succes op het Eurovisie Songfestival. We zien op zijn school kleinzoon Niel met een klasgenoot voor een volle zaal een lied zingen. Hij wint er de tweede prijs mee en is zelfs hier op YouTube te zien.

Semana santa

Nu we enkele weken in Amsterdam zijn, staan we nauwelijks stil bij het feit dat we in de Goede Week leven. Hoe anders is het als we de Semana Santa, zoals de afgelopen jaren, in Spanje doorbrengen. 
Vrijwel elke dag zien we dan wel een processie, hetzij in Málaga of in ons eigen dorp Frigiliana. 
Deze poster hing de afgelopen weken overal in het dorp. 
Natuurlijk vinden we het leuk de paasdagen in NL met kinderen en kleinkinderen door te brengen. Maar een beetje heimwee naar Andalucía hebben we wel. En dan heb ik het nog niet eens over het weer....

Alhoewel, vandaag schijnt de zon volop en ik loop voor het eerst dit jaar door het Sloterpark zonder handschoenen !  

Slow

Alweer een paar jaar beginnen we elke dag met een smoothie (of shake, zoals wij zeggen). Mike is met de hulp van de blender een specialist geworden in het maken van heerlijke sapjes uit diverse soorten fruit. De laatste maanden gaan er ook veel soorten groenten in en beperken we ons niet alleen tot de ochtend-shake. Een ware leidraad in onze zoektocht naar meer vitamines en mineralen in onze voeding is het boek de Voedselzandloper (zie hier). Als we ons op internet meer verdiepen in raw-food, komen we terecht in de wereld van de juice-liefhebbers. Al snel beseffen we, dat onze blender niet het meest geschikte apparaat is om kwaliteitssapjes te blijven maken.

Slow-juicers zijn de oplossing, ze halen langzaam het sap uit je groenten en fruit. Daardoor blijven de vitamines en mineralen optimaal bewaard. Van de meeste pulp kun je trouwens koekjes maken. De beste slow-juicer blijkt een Nederlands product te zijn, de Versapers (zie hier ). Alhoewel hun promo-video's op YouTube wat amateuristisch aandoen, worden hun apparaten door gebruikers als top ervaren. De Vitaminstore hier in Osdorp blijkt (met de Bijenkorf) dealer te zijn. Maar helaas, uitverkocht. Dus afgelopen weekend via internet besteld en vandaag wordt de juicer netjes door PostNL afgeleverd. We maken even een vreugdedansje. Casa Allende is vanaf vandaag overgegaan op slow. Het is maar, dat je het weet. Proost ! 

Ontwijking

Vandaag in één ruk Het Belastingparadijs uitgelezen (dank Marcel). Het leest als een thriller. Toch is het geen geromantiseerde fictie, maar een weergave van de werkelijkheid anno nu. Vrijwel alle multinationals en grootverdieners op deze wereld gebruiken NL - dat de meeste belastingverdragen met andere landen heeft - als doorvoerhaven voor hun geldstromen. Het gaat om duizenden miljarden euros ! Daardoor wordt er nauwelijks belasting afgedragen. Let op, het is geen belastingontduiking, maar belastingontwijking. En dat is legaal. Vooral de krijtstreepmaffia (zoals de bankiers, fiscalisten, advocaten, notarissen, accountants door de VPRO worden genoemd) aan de Amsterdamse Zuidas verdient hier flink aan. Er zijn maar liefst meer dan 180 trustkantoren met bijna 30.000 vennootschappen in NL gevestigd.
VPRO's Tegenlicht besteedt vanavond in haar documentaire De Tax Free Tour ook aandacht aan de "double Irish with a Dutch sandwich". Tijdens het kijken voel je, dat er iets niet klopt.  

Toch moet ik hier bekennen, dat ook ik nooit een cent vennootschapsbelasting heb betaald. Daarvoor moest ik jaren geleden wel een dure fiscalist inhuren die toen afspraken heeft gemaakt met de Belastingdienst. De truc was simpel. Gewoon een pensioen-BV oprichten en met je werkmaatschappij een fiscale eenheid maken. De pensioen-BV maakt verliezen omdat er pensioen moet worden gereserveerd. Dus er wordt jaren geen belasting betaald. Volstrekt legaal en logisch. 
Voor de Nederlandse belastingdienst ben ik als gepensioneerde met uitsluitend een pensioen-BV waaruit een pensioentje wordt betaald niet belangrijk. Mijn accountant heeft vorige week mijn simpele aangiftes gedaan en that's it. Voor mij is NL geen belastingparadijs, ik betaal gewoon de tarieven. Neen, Spanje daarentegen is voor zijn gepensioneerden fiscaal veel aantrekkelijker. De komende maanden zal ik maar eens wat rekensommetjes laten maken of ik fiscaal resident in Spanje ga worden. Hoezo ontwijken ? 

Ingewikkeld

Ook vandaag zijn het nog de lage gevoelstemperaturen die ons weerhouden van het rondje Sloterplas. We verplaatsen ons vandaag uitsluitend per auto. In Casa Allende nemen we de tijd voor muziek, boeken en meerdere weekendkranten.
De Volkskrant besteedt aandacht aan het jaarverslag 2012 van de Nationale ombudsman in NL met de veelzeggende titel "Mijn onbegrijpelijke overheid". Hij concludeert o.a. : "De overheid is te ingewikkeld, te bureaucratisch en mist inlevingsvermogen". Nu steeds meer mensen deze tijden van crisis aangewezen zijn op de overheid en haar verschillende diensten, neemt de complexiteit van de overheid enkel toe. 

Een mooi voorbeeld hiervan is een alleenstaande bijstandsouder met deeltijdbaan en studerende kinderen. Deze ouder ontvangt twaalf inkomenselementen, afkomstig van acht instanties, achttien digitale formulieren en tachtig betalingen per jaar...... Op de grafiek hiernaast een overzicht van die elementen. 
Logisch, dat er weleens wat fout gaat tussen die burger en een van die overheidsinstanties. Kafka is in NL in 2013 nog springlevend. Je kan maar beter niet afhankelijk zijn van zo'n overheid. In het boek Society3.0 staat trouwens precies beschreven hoe het wel kan. Sla mijn bericht er hier maar eens op na.

Fake movie

Met gevoelstemperaturen van minus 10 graden de deur hoeven we vandaag gelukkig niet uit om Argo te zien. Via de glasvezel van KPN komt deze Oscar-winnaar vanavond keihard onze huiskamer in Amsterdam binnen. 
"The movie was fake. The mission was real", aldus de trailer. Alhoewel we nog precies weten hoe in 1979 de 444 dagen durende gijzeling van 52 leden van de Amerikaanse ambassade in het Teheran afliep, is deze film van acteur en regisseur Ben Affleck toch een spannende thriller geworden. De met een Oscar bekroonde film gaat eigenlijk alleen over de geweldloze redding door de CIA van de 6 aan de gijzeling ontsnapte Amerikanen. En dat kon ik me dan eigenlijk niet meer zo herinneren. 

Lentegevoel

Ook hier in Leiderdorp - in het park De Houtkamp - zien we tijdens onze wandeling al veel sneeuwklokjes boven het maaiveld uitkomen. Te wachten op de lente die officieel overmorgen moet beginnen. Met een donkergrijze lucht, nachtvorst en overdag maar enkele graden boven nul krijgen wij dat lentegevoel toch nog niet erg. Anders dan de lente zijn dochter Kim en Marcel wel trouw aan de traditie van deze week. Het is hun midweek-vakantie. Daarom slapen wij deze week in Leiderdorp, brengen de kleinkinderen naar school (en halen ze weer op !), gaan met ze mee naar dansles, voetbal- en hockeytraining en doen eindeloze spelletjes op de iPads. We maken zo onze eigen lente wel.

Soft, zowel de regen als jazz

Het is zondagochtend in Amsterdam, wat druilerig weer. Mooie gelegenheid om uitgebreid de weekendkranten en ander uitgesteld leeswerk door te nemen. Op de achtergrond staat de TV aan met VPRO-programma Vrije Geluiden. Verrast word ik door enkele nummers van het Noorse Mathias Eick Quintet. Heerlijke soft-jazz om de dag mee op te starten. De mannen uit Oslo hebben er een fan bij. Luister zelf maar.

Soja, bye bye.

Trouwe volgers van ons blog weten, dat we alweer enige jaren soja-consumenten zijn. Soja als vervanger van vlees en melk en prima passend in een cholesterol-vriendelijk dieet. Door de steeds maar groeiende vraag naar soja is ook dit product in handen gevallen van de maffia van de voedingsmiddelen-industrie. Op steeds grotere schaal komt er genetisch gemanipuleerde soja op de markt. Door de meest recente publicaties hierover op internet hebben we besloten toch maar af te stappen van de soja.

Afgelopen week hebben we v.w.b. een alternatief voor de sojamelk in onze koffie de door onze Canadese familie geadviseerde amandelmelk geprobeerd. We hebben onbespoten ontvelde amandelen in de blender gedaan en daarmee onze eigen amandelmelk gemaakt. Prima, volkomen veilig en gezond. Wat wil een mens nog meer ? 





Onze achtertuin in Spanje grenst aan een flinke amandelboomgaard. De eigenaar - die we nog nooit hebben gezien - verwaarloost dit stuk land. Ik ben de enige die, ter voorkoming van bosbranden, af en toe wat onkruid weghaalt en dood hout verwijdert. Als tegenprestatie eigen ik me dan regelmatig wat kilootjes amandelen toe. Anders vallen ze toch maar op de grond en worden ze door de ronddolende wilde zwijnen opgegeten. Dus in Spanje zit het wel snor met die amandelmelk.

Sinds gisteravond zijn we weer in Amsterdam. Op ons boodschappenlijstje staat vanochtend : amandelmelk. Wat kan een mens gelukkig zijn als je dan ziet, dat we het hier gewoon kunnen kopen van het merk Alpro. Volgens het etiket zonder enige toevoeging. Prima keus dus.

Handyman

De afgelopen jaren hebben mijn broers tijdens enkele bezoeken aan Casa Domingo mij geholpen met een of andere constructie. Zo heeft Eric een grote steunmuur en een serie trappen (klik hier) gebouwd. Arnold heeft naast aan een trap ook een bijdrage geleverd aan de houtopslag/dugout/bushalte (klik hier). Broer en handyman Jacques wilde natuurlijk niet achterblijven. Een gammel trapje is door hem in korte tijd omgetoverd tot a nice stairway. Buurman Antonio kon zijn ogen niet geloven. "Zo'n trap met fraaie baldosas (tegels) bouw je toch niet als toegang tot je wijnveld, maar binnen in huis !" Wij zijn er in ieder geval hartstikke blij mee.
Het is vandaag zonnig en met een frisse wind maar zo'n 15 graden. Toch aangenaam genoeg om buiten te lunchen. Vanavond vliegen we weer naar het nog frissere Amsterdam. Weer even wennen dus. 

Paus Jacobus

We kijken deze dagen nauwelijks TV, alleen een mooie film spelen we erop af. Als vanavond ineens twee i-Pads en drie i-Phones gelijktijdig gaan zoemen en rinkelen, zijn we reuze verbaasd. Is de Derde Wereldoorlog soms uitgebroken ? We hebben net de houtkachel aangemaakt. Blijkt er ergens bij het Vaticaan ook witte rook te zijn gesignaleerd. Er moet dus een nieuwe paus zijn. Dus de TV gaat aan en we volgen de ontwikkelingen op de voet. Een vriendelijk lachende en goed communicerende Argentijnse Jezuïet is de nieuwe Paus, Franciscus de Eerste. Broer Jacques heeft al een kaars aangestoken en vindt het ook een goede keuze. Alhoewel hij natuurlijk liever een Jacobus had gehad.

Failliete boedel

Het naambord Mirador de la Cabra Montes (het uitzicht van de berggeit) hangt er nog. Op een van de mooiste toppen van het natuurpark waar we eergisteren doorheen reden, staat dit verlaten gebouw. 
Het moet nog niet zo lang geleden in gebruik zijn geweest als bar en restaurant. Blijkbaar is de klandizie teruggelopen en heeft men de tent moeten sluiten. 




Aan het toerisme kan het niet gelegen hebben. Zelfs in de huidige crisis blijft deze sector redelijk stabiel en vertoont zelfs enige groei. Neen, het zijn de Spanjaarden die minder te besteden hebben in de wat luxere restaurants.

Toch raar, want het staat op een unieke plek met een veranda/terras met prachtig uitzicht. Vanaf hier is de hele Middellandse Zee-kustlijn van Motril tot Almuñecar en zelfs Afrika zichtbaar. 

Als we even rond het gebouw lopen en naar binnen kijken, lijkt het alsof het kortgeleden nog in gebruik was. En men overhaast is vertrokken. We weten beter, het staat al jaren leeg.
Jacques probeert tussen de venstertralies wat serviesgoed te scoren.... Ik zie er wel een filmlocatie in.

Herdenken

Negen jaar geleden verloren 191 het leven bij Spanje’s grootste terroristische aanslagen ooit. In totaal hebben tien bommen, verstopt in rugzakken, vier forensentreinen laten ontploffen en zo naast de 191 doden ook ruim 1.400 gewonden veroorzaakt. Elk jaar na de aanslag zijn er herdenkingen geweest voor de slachtoffers die toentertijd zijn gevallen tijdens een van de grootste terroristische aanslag in Europa en ook dit jaar zullen miljoenen Spanjaarden even stilstaan bij het drama in Madrid.

11 maart 2004

Om 07.37 uur ontploften drie bommen in de forensentrein 21431 die op dat moment op spoor 2 van het treinstation Atocha stond. Om 07.38 uur ontploften in de forensentrein 21435 die op et treinstation El Pozo del Tio Raimundo stilstaat twee bommen. Op hetzelfde tijdstip ontplofte een bom in de trein 21713 op het station Santa Eugenia en seconden later ontploffen vier bommen in de 17305 trein die 500 meter voor het treinstation Atocha stilstaat. Buiten deze ontplofte bommen zijn er enkele bommen door de politie onschadelijk gemaakt aangezien deze gelukkig niet tot ontploffing waren gekomen. De diverse bommen in de diverse treinen hebben een chaos teweeg gebracht waarbij buiten de enorme materiële schade, 191 passagiers het leven lieten en rond de 1.400 mensen gewond raakten.

Tussen 07.37 en 07.40 uur op donderdag 11 maart 2004 had de ergste terroristische aanslag ooit van Europa plaatsgevonden in Madrid, de hoofdstad van Spanje.

Aanvankelijk verklaarde de Spaanse regering dat de Baskische afscheidingsbeweging ETA voor de aanslag verantwoordelijk was. De vondst van een cassettebandje met Arabische koranverzen in een bestelbus tezamen met een ontstekingsmechanisme bracht al Qaeda meer nadrukkelijk in beeld als mogelijke dader, maar de ETA werd door de Spaanse autoriteiten nog steeds als belangrijkste verdachte gezien. Zowel de politieke arm als de militaire arm van ETA hebben ontkend dat ETA achter de aanslagen stond. Ook was er van te voren niet gewaarschuwd voor de aanslagen, iets wat de ETA wel altijd doet.

Weken later wilde de politie vijf islamitische verdachten aangehouden, die men op het spoor was gekomen omdat een mobiele telefoon was gevonden in een tas met explosieven die niet waren afgegaan (de mobiele telefoon had moeten werken als ontstekingsmechanisme). Toen de politie hen echter wilde arresteren in de wijk Leganés pleegden de terroristen zelfmoord door het appartement waarin ze zich bevonden tot ontploffing te brengen. Dit werd later gezien als de eerste zelfmoord terroristische aanslag van Europa.

Verkiezingen

De aanslagen vonden plaats drie dagen vóór de Spaanse verkiezingen. De betrokken partijen verklaarden hun campagnes te stoppen, maar de verkiezingen zouden wel doorgang vinden. De aanslagen zijn waarschijnlijk van grote invloed geweest op de uitslag van de verkiezingen. Vóór de aanslagen lag de conservatieve PP (Partido Popular) van aftredend premier José María Aznar duidelijk voor in de peilingen, uiteindelijk won echter de socialistische PSOE van de huidige president Zapatero.

Vermoed wordt dat het plotselinge verlies voor een aanzienlijk deel werd veroorzaakt doordat de regerende partij PP vast hield aan de verantwoordelijkheid van ETA, hoewel er al voor de verkiezingen meerdere aanwijzingen waren die wezen naar een mogelijke verantwoordelijkheid van al-Qaida. Verantwoordelijkheid van de ETA had positief kunnen uitpakken voor de PP omdat deze een harde lijn tegenover de ETA voorstaat. Betrokkenheid van al-Qaida zou daarentegen negatief kunnen werken, omdat het een ‘straf’ zou kunnen zijn voor Spanjes betrokkenheid in Irak, waar de Spaanse regering tegen de wens van de meerderheid van de bevolking een belangrijke rol speelde.

Consequenties

Door de aanslag, en vooral het vervolg erop, zou het vertrouwen van de kiezers in de PP zijn afgenomen. De bevolking, of in elk geval een deel daarvan, had het gevoel dat de regering meer bezig was om de schuld op ETA te schuiven dan om de ware schuldigen te vinden. Latere aanwijzingen wezen ook in deze richting; zo bleek de bewering dat het soort van explosief er een was die vaak door ETA was gebruikt, achteraf simpelweg onjuist te zijn.

De oorlog in Irak, waarin Spanje actief was in de door de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk geleide coalitie, had al voor de aanslagen het afkeuren van 80% tot 90% van de Spaanse bevolking. Aankomend premier Zapatero had al voor de aanslagen op zijn -toen onpopulaire- agenda de terugtrekking uit Irak staan. Na zijn overtuigende verkiezingsoverwinning, heeft hij woord bij daad gehouden en de Spaanse troepen teruggetrokken uit Irak.

Op 31 oktober 2007 heeft de rechtbank in Madrid vier van de hoofdverdachten schuldig bevonden. Ook werden zestien andere betrokkenen veroordeeld.

Wist je dat….

• Het was de ergste terroristische aanslag in Europa ooit, een stuk gruwelijker nog dan de door de ETA uitgevoerde aanslag op een supermarkt in Barcelona met 21 doden en 40 gewonden.
• De aanslagen gebeurden precies 30 maanden (2,5 jaar) na de aanslagen van 11 september 2001 waarbij bijna 3000 mensen vermoord.
• Het feit dat er juist 911 dagen tussen deze aanslagen zit, is waarschijnlijk toeval (911 is een veelgebruikte Amerikaanse aanduidingen voor 11 september). Bovendien vergeet men dan de schrikkeldag in februari van dat jaar: eigenlijk zitten er dus 912 dagen tussen.

Rondje natuurpark

 Het blijft altijd weer een mooie autorit.  Een rit rond het Parque Natural de las Sierras Tejeda y Almijara, het natuurpark achter ons huis. Zelfs als wolken en zon elkaar afwisselen en we op hoogtes van 1200 meter in fikse hagelbuien terechtkomen. De tocht gaat via Torrox, Velez-Málaga, via de op ruim 900 meter hoogte gelegen tuinbouwgebieden rond Zafarray naar Alhama de Granada. Hier is koffie en veel likeur ons deel (voor slechts € 8,00 !)  Via het stuwmeer van Arenas del Rey rijden we dwars door de amandelboomgaarden rond Fornes. De warme lunch is in de inmiddels bij familie en vrienden bekende Bar Rincon del Bobo (!), in Jayena. 


Via Otivar dalen we slingerend weer naar de kust waar in La Herradura (letterlijk: Horse Shoe Bay) de zon vrolijk schijnt. Jacques verbaast zich over de fraaie huizen hier met een one-million dollar view.

Het is al tegen de avond als we weer thuis zijn. En zeg nou zelf, is het geen prachtig dorp. Ook bij avond ?