Op weg naar het land van de sherry

Een bezoek aan de Costa de la Luz, Cádiz, het natuurpark Doñana, het sherrygebied rond Jerez de la Frontera stond al enige tijd op ons to-do lijstje. Gisteren (4 juli) startten we onze meerdaagse trip die richting op. Met de auto via Málaga en Antequera komen we in Campillos en Teba. Hier dwalen we door de overblijfselen van het Castillo de La Estrella (10e eeuw) met een mooi uitzicht op de stuwmeren van de Guadalhorce.

Urenlang rijden we door een gebied met veel graanbouw en veel, heel veel girasol (zonnebloemen). Ze maken hier niet alleen de beste zonnebloemolie voor consumptie, maar ook een goeie kwaliteit bio-olie (als energiebron). 

Rond drie uur in de middag is de beste tijd voor foto's, want dan is er niemand op straat. "Siësta", meneer. Deze foto van de kerk in het stadje Olvera kan eigenlijk zo in een reisgids. Vanaf de weg oogt de kerk en het ernaast gelegen kasteel er mogelijk nog imposanter bij.

Het vlakbij gelegen dorp Sentenil heeft enkele straatjes met huizen die als dak de rotsen hebben waaronder ze zijn gebouwd. Scheelt weer in de kosten van dakpannen en het schijnt goed te isoleren. Mooi natuurgebied, het ligt even ten noorden van Ronda.

Als leidraad van onze trip hanteren we het vuistdikke boek Spanje van Rik Zaal en de handige gids Back Roads of Southern Spain van David Baird. In het op een klif gebouwde stadje Arcos de la Frontera overnachten we in het door David aangeraden hotel Los Olivos. In de binnenstad waan je je door de kastelen, vele kerken en kloosters in de middeleeuwen. Het ligt allemaal wel te wachten op een flinke opknapbeurt. We zien een B&B van een Nederlands stel. Later horen we, dat hier de TV-serie Spaanse Droom is opgenomen. 

Pas op de weg naar Jerez de la Frontera komen we de eerste velden met de palomino-druiven tegen. De druiven zien er hier goed uit. Hiervan worden de diverse sherry's gemaakt. In deze sherryhoofdstad van de wereld passeren we de talloze beroemde bodegas. Zoals die van Sandeman, Osborne, González Byass, Tio Pepe, Terry etc. De tijd dat "iedereen" sherry dronk ligt ver achter ons en dat is aan deze stad wel te zien. Veel vergane glorie en momenteel veel armoe. Alleen de binnenstad oogt mooi. Geen tijd voor rondleidingen en proeverijen, maar verder naar "manzanilla-stad" Sanlúcar de Barameda. Onderweg slaan we bij een cöoperatie maar gelijk een jerrycan met 5 liter heerlijke droge sherry in, voor 12 eurootjes.

Hier - aan de monding van de Guadalquivir in de Atlantische Oceen - ligt een van de ingangen van het immens grote Parque Nacional de Doñana. Een soort Biesbosch, maar dan in het kwadraat. Nadat we badplaats Chipiona, marinehaven Rota hebben gezien en het museum van Sanlúcar, gaan we aan boord van de Real Fernando voor een bijna 4 uur durende tocht. Met verrekijker en 

camera met telelens vergapen we ons met de natuurliefhebbers aan de vele watervogels (fuut, snip, kraanvogels, ooievaars etc), maar ook herten en jabalis. Duizenden flamingo's staan in de vele salinas (zoutwaterbekkens). Tientallen foto's zijn het resultaat.

Aan de monding van de río Guadalete ligt El Puerto de Santa Maria, waar Columbus in 1492 vetrok richting Amerika. Wij checken in in het gelijknamige hotel.